عظيم عظيم پور

62

امام على (ع) در نهج البلاغه (فارسى)

حضرت على ( ع ) در يكى از خطبه‌ها در پاسخ كسى كه در مورد اختلاف احاديث و روايات پيامبر ( ص ) سؤال نموده است ، به بيان انواع احاديث و گروههايى كه آنها را نقل مىكنند پرداخته و در پايان سبب ناآگاهى برخى از مردم نسبت به احاديث و اخبار رسول خدا ( ص ) را ذكر كرده و در راستاى شناخت خود نسبت به آنها چنين مىفرمايد : « . . . وَلَيْسَ كُلُّ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ - صَلّى اللَّه عَلَيْهِ واله و سَلّم - مَنْ كَانَ يَسْأَلُهُ وَ يَسْتَفْهِمُهُ ، حَتَّى إنْ كَانُوا لَيُحِبُّونَ أَنْ يَجِىءَ اْلأَعْرَابِىُّ وَ الطَّارِئُ ، فَيَسْأَلُهُ عليهِ السّلام حَتَّى يَسْمَعُوا ، وَ كَانَ لَايَمُرُّبِى مِنْ ذَلِكَ شَىْءٌإِلَّا سَأَلْتُهُ عَنْهُ وَ حَفِظْتُهُ . . . » « 1 » ؛ . . . و همه ياران رسول خدا ( ص ) چنان نبودند كه از او چيزى بپرسند و دانستن معناى آن را از او بخواهند ، تا آنجا كه دوست داشتند عربى بيابانى كه از راه رسيده ، از او چيزى بپرسد و آنان بشنوند . و از اين گونه چيزى بر من نگذشت جز آنكه معناى آن را از او پرسيدم و به خاطرم سپردم . . . آنگونه كه از سخنان امام ( ع ) پيداست ، او در طول مصاحبت و همراهى خود با رسول خدا ( ص ) درباره بسيارى از مبهمات و مسائل ، سؤال كرده و به فهم دقيق آنها مىرسيد و آنها را در سينه يا از طريق نگارش حفظ مىكرد . ازسوى ديگر ، برخى از روايات و اقوال تاريخى نشان مىدهند كه پيامبر ( ص ) در تعليم آنچه كه از خدا به او مىرسيد ، نسبت به على ( ع ) مأمور بودند و اين مأموريتِ خود را به نحو شايسته و مطلوب انجام داده‌اند كه مىفرمايند : « أَنَا مَدِيَنةُ الْعِلْمِ وَ عَلِىٌّ بَابُهَا ، فَمَنْ أَرَادَ الْمَدِينَةَ فَلْيَأْتِ الْبَابَ . » و على ( ع ) در امر تعلّم و آموزش در مكتب بزرگ رسول خدا ( ص ) و حفظ و نگهدارى آنچه كه به او رسيده است ، موفق و سربلند بوده است كه با تمام جرأت و شجاعت در بالاى منبر در حضور همگان ، بارها و بارها مىفرمايد : « سَلُونِى قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِى . . . » برخى اعتقاد دارند علومى كه على ( ع ) از رسول خدا ( ص ) دريافت مىنمود ، با خط خودش و املاى آن حضرت نگارش مىكرد كه اين مجموعه به « جفر » معروف بود .

--> ( 1 ) . نهج‌البلاغه ، خطبه 210 .